Bu yazı okunurken Maya Perest – Yok Bana Bu Cihanda şarkısı dinlenilmesi tavsiye edilmektedir.
Kronik hasta kıvamında, dillere pelesenk olan , konusu açılsa yüzüne konuşsan asla kabul görmeyecek bazı kavramlar var ki durup düşünmemiz gereken, es vermemiz gereken konular silsilesi.
Görüşüyorum, konuşuyorum;
En çok sen yoğunsun
En çok işi sen yaptın
En çok sen yıprandın
Senin derdin var, senin işin var, en çok sen hastasın, en yalnız sensin..
Bu silsilelerden birini hissettiğim anda artık ışık hızıyla uzaklaşıyorum. Veya sessiz kalıyorum, bir şey söyleyemiyorum, söylememeyi tercih ediyorum belki de. Belki abartılıyor, belki de ben çok ciddiye almıyorum artık hayatı, zorlukları.
Ve bununla birlikte kendimle ilgili olayları da konuşasım gelmiyor, susuyorum, basite indirgiyorum her şeyi. Tam ağzımı açacak oluyorum, diyorum ki gerek var mı dile getirmeye, veya söylesem hislerim karşıda vuku bulacak mı, vazgeçiyorum.
Sonra da gelip burada yazıya döküp nefes alıyorum sanırım. Yok bana bu cihanda dost, kardeş, eş, yol, yar artık akla ne gelirse:)
Neyse, uzun lafın kısası,
Bir bırakın, salın, nefes alın, kafanızı kaldırın,
Yok ki bu cihanda huzurun olduğu bir yer,
Yaşanan tam bu andır, selam olsun gökyüzüne.
Hayat enerjinizi kaybetmeden, sağlıkla ve huzurla..